DAG MOEDERDAG

Daar was het appje van mijn zus
'Kom jij met Moederdag ook 'thuis'?'
Ik kreeg weer jeuk van kruin tot kruis
Maar wie mij kent: de laffe muis
In mij zei toch weer Ja. En dus...

Kwam ik niet verder dan: "Dag mam"
Zat ik daar als een sneue hond
De envelop ging in het rond
Het zwetsen ging van mond tot mond
En zoop ik mij weer kneiterlam

Tja, achteraf voel ik me slecht
Een slachtlam naar het abattoir
Zo klinkt het liedje ieder jaar
Waarom is dit gezeik pas klaar
Als moederlief het loodje legt?

Ik word hier anarchistisch van
Zo'n feest moet worden afgeschaft
Door valse honden weg geblaft
Met hoge boetes zwaar bestraft
Doe Moederdag maar in de ban

Ook Vader- Dieren- Valentijn-
Laat dat gedonder over zijn

MOEDER

Zij was
     ongeneeslijk teder -
een zachte landing
     in het harde leven.
Een baken
in mijn jeugdig onberaden,
     onvoorwaardelijk,
een superheldin - maar zonder cape.
Zij was
     de voetstappen
die mij de weg wezen - doorheen
stenen jungles en over asfalt,
     zij was
een moeder, en veel meer dan dat,
als privilege
     aan mij gegeven. 

Volgt!

Volgt!